Είμαι CIO/CISO στον δεύτερο μεγαλύτερο όμιλο αλευροβιομηχανίας και παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα. Σχεδιάζω και υλοποιώ τη στρατηγική ασφάλειας του οργανισμού πάνω στο Microsoft Security stack, με Microsoft Defender XDR, Entra ID, Intune, Azure security services και Purview, προστατεύοντας ένα πραγματικό IT/OT περιβάλλον παραγωγής υψηλής κρισιμότητας.
Γράφω τεχνικό περιεχόμενο σε βάθος, δοκιμασμένο σε production, για security architects, IT professionals και administrators που διαχειρίζονται αυτές τις πλατφόρμες καθημερινά. Περιλαμβάνει hardening guides, αναλυτικές οδηγίες παραμετροποίησης, real-world detections και τα διδάγματα που φαίνονται μόνο όταν κάτι βγει σε παραγωγή. Στόχος μου είναι να μετατρέπω όσα μαθαίνω προστατεύοντας ένα πραγματικό περιβάλλον σε πρακτική, επαναχρησιμοποιήσιμη γνώση για την ευρύτερη Ελληνική κοινότητα Microsoft Security και μέσα από αναλυτικά άρθρα, hands-on walkthroughs και ανοιχτό διάλογο με συναδέλφους που αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις.
🗓️ Αυτή την εβδομάδα: Microsoft 365 Security: τι άλλαξε (εβδομάδα 40/2026)
🆕 Νέο: ΚΥΑ 1689/2025 με Microsoft 365: το Εθνικό Πλαίσιο ανά απαίτηση
🆕 Νέο: Οδηγία NIS2 (ΕΕ) 2022/2555 με Microsoft 365: άρθρα 20 έως 25
Επιλέξτε θέμα από το παραπάνω μενού ή ξεκινήστε από τα πιο πρόσφατα άρθρα παρακάτω.
Το Security Copilot δεν αγοράζεται πια ξεχωριστά αν έχεις Microsoft 365 E5 ή E7. Έρχεται όμως με μηνιαίο όριο SCU που δεν μεταφέρεται, με χρεώσεις που μένουν εκτός, και με προεπιλογές πρόσβασης που αξίζει να δεις πριν το χρησιμοποιήσει η ομάδα σου.
Το Defender for Identity ενεργοποιεί πλέον μόνο του τον sensor v3.x και το Windows auditing, το Purview DLP φτάνει στο επίπεδο του δικτύου και το Intune αποκτά ρυθμίσεις προστασίας για AI agents.
Στα προηγούμενα τέσσερα μέρη είδαμε τι κάνει κάθε traffic profile ξεχωριστά. Σε αυτό το πέμπτο και συμπληρωματικό μέρος μένω αποκλειστικά στο κομμάτι που τα ενώνει όλα: το Conditional Access. Τρία παραδείγματα πολιτικών, βήμα-βήμα, όπως τα περιγράφει η ίδια η Microsoft, με το σκεπτικό πίσω από κάθε ρύθμιση.
Κλείνουμε τη βασική εικόνα των traffic profiles με το κομμάτι που έχει τη μεγαλύτερη πρακτική αξία για όσους ακόμα τρέχουν VPN: το Private access profile. Δεν είναι απλώς μια νέα μέθοδος σύνδεσης, είναι μια διαφορετική φιλοσοφία πρόσβασης, από ‘σε βάζω μέσα στο δίκτυο’ σε ‘σου δίνω πρόσβαση σε αυτό το συγκεκριμένο resource, και μόνο σε αυτό’.
Όταν είδα τον όρο «AI-Readiness» δίπλα σε TPM, VBS, HVCI και LAPS, η πρώτη μου σκέψη ήταν πως πρόκειται για ακόμα ένα marketing label. Κάνοντας την έρευνα, κατάλαβα ότι είναι κάτι πιο ουσιαστικό: μια υπενθύμιση πως τα foundational device controls, αυτά που πολλοί θεωρούν δεδομένα, είναι ακριβώς αυτά που καθορίζουν αν μια συσκευή αντέχει σε επιθέσεις που πλέον σχεδιάζονται και εκτελούνται με βοήθεια AI.
Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε το phishing σαν κάτι που στοχεύει τον άνθρωπο πίσω από την οθόνη. Το MC1422060 μας θυμίζει κάτι πιο ανησυχητικό: τώρα υπάρχει και ένας δεύτερος αναγνώστης σε κάθε mailbox, το AI assistant, και οι επιτιθέμενοι το ξέρουν ήδη.
Αν το Microsoft traffic profile είναι το θεμέλιο, το Internet access profile είναι αυτό που κάνει το Global Secure Access να μοιάζει με πραγματικό Secure Web Gateway. Εδώ μπαίνει το web content filtering, τα security profiles, και η δυνατότητα να αποκλείσεις πρόσβαση σε cloud apps από οπουδήποτε εκτός του δικού σου δικτύου.
Πριν μπούμε στο πιο εντυπωσιακό κομμάτι, το web filtering του Internet Access, αξίζει να σταθούμε σε αυτό που ενεργοποιείται πρώτο και συνήθως χωρίς να το προσέξει κανείς: το Microsoft traffic profile. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζονται τα άλλα δύο profiles, και έχει τους δικούς του κανόνες που αξίζει να καταλάβεις πριν αγγίξεις οτιδήποτε άλλο.
Το Entra Connect δεν στέλνει απλώς ένα ακόμα security advisory. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 κλείνει ένα παράθυρο, και αν το tenant σου δεν είναι πάνω από την έκδοση 2.5.79.0, δεν μιλάμε για έκθεση σε ρίσκο, μιλάμε για πλήρη διακοπή του synchronization. Ένα ζήτημα που ανήκει εξίσου στο patch management και στο risk register σου.
Μέχρι σήμερα, το να απενεργοποιήσεις έναν compromised χρήστη σήμαινε να ανοίξεις τρία ή τέσσερα διαφορετικά console, ένα για το AD, ένα για το Entra, ένα για το SaaS app, και να ελπίζεις ότι δεν ξέχασες κανένα. Το MC1461704 φέρνει αυτές τις ενέργειες σε ένα ενιαίο workflow μέσα από το Identity page, και αυτό αλλάζει άμεσα το πώς πρέπει να γράφονται τα playbooks απόκρισης.